Jan Baptist van Helmont
Söğüt fidanını yıllarca yalnızca suyla büyüttü. Ağacın kütlesi çok arttı, toprağın kütlesi ise neredeyse hiç azalmadı. Bitkinin kütlesinin sudan geldiği sonucuna vardı (havadaki CO₂'nin rolünü fark etmedi).
Tema 1 · Enerji
Amaç: Su bitkisiyle kontrollü bir fotosentez deneyi yaparak ışık, karbondioksit ve sıcaklığın fotosentez hızına etkisini ölçmek; fotosentez tepkimelerinin işleyişini bir modelle açıklamak.
Katkı değerleri her etmenin tek başına izin verdiği en yüksek hızı (%) gösterir. Fotosentez hızı bunlardan en küçüğüyle sınırlanır (minimum kuralı).
Grafik, seçilen etmen değişirken diğer ikisi şimdiki değerlerinde sabit tutulursa hızın nasıl değişeceğini gösterir. Ölçümlerin yalnızca diğer iki etmenin şimdiki değerle aynı olanları grafiğe işaretlenir.
| # | Işık | Renk | CO₂ | °C | Kabarcık/dk | Sınırlayan |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Henüz ölçüm yok. “Ölçüm al” düğmesini kullan. | ||||||
Değerler basitleştirilmiş bir modelden hesaplanır; ölçüm alırken gerçek deneydeki gibi küçük sapmalar eklenir. Kabarcıkların tamamı oksijen değildir; bu yüzden gerçek deneyde gaz hacmi daha güvenilir bir ölçüdür.
Söğüt fidanını yıllarca yalnızca suyla büyüttü. Ağacın kütlesi çok arttı, toprağın kütlesi ise neredeyse hiç azalmadı. Bitkinin kütlesinin sudan geldiği sonucuna vardı (havadaki CO₂'nin rolünü fark etmedi).
Kapalı fanusta yanan mum sönüyordu; fanusa nane bitkisi konunca mum bir süre sonra yeniden yanabildi. Bitkilerin, yanma ile bozulan havayı “düzelttiğini” gösterdi (bugün bu gazın oksijen olduğunu biliyoruz).
Bitkilerin havayı yalnızca ışıkta ve yalnızca yeşil kısımlarıyla düzelttiğini gösterdi. Karanlıkta bitkilerin de havayı bozduğunu gözledi.
Bitkiden ayrılmış kloroplastların, ışıkta ve uygun bir elektron alıcısı varken CO₂ olmadan da oksijen çıkardığını gösterdi. Açığa çıkan oksijenin sudan geldiği düşüncesini destekledi.
Radyoaktif karbon içeren CO₂ kullanarak karbonun bitkide izlediği yolu buldu. CO₂'nin şekere dönüştüğü döngü onun adıyla Calvin döngüsü olarak anılır.
Aşağıdaki olayları, ışığın kullanıldığı tepkimeler ve ışığın kullanılmadığı tepkimeler olarak iki gruba ayır. “Karşılaştır” düğmesi önerini bilimsel modelle karşılaştırır; yanlışları düzelterek modelini yenile.
6 CO₂ + 12 H₂O —(ışık, klorofil)→ C₆H₁₂O₆ + 6 O₂ + 6 H₂O
Denklem tepkimenin ara basamaklarını değil, yalnızca başlangıç ve son maddelerini gösterir. Glikozdaki enerji, ışık enerjisinin kimyasal enerjiye dönüşmüş hâlidir.
Fotosentezin ana pigmentidir. Işık enerjisini soğurarak tepkimeleri başlatır. En çok kırmızı ve mavi-mor ışığı soğurur, yeşil ışığın çoğunu yansıtır; yapraklar bu yüzden yeşil görünür.
Turuncu renkli yardımcı pigmenttir. Klorofilin iyi soğuramadığı dalga boylarındaki ışığı soğurur, enerjiyi klorofile aktarır ve klorofili aşırı ışığın zararından korur.
Sarı renkli yardımcı pigmenttir. Işık soğurmaya katkı verir ve fazla ışık enerjisinin zararlı etkilerine karşı korur. Sonbaharda klorofil yıkılınca sarı renk görünür olur.
Kırmızı renkli, karotenoit grubundan bir pigmenttir. Domates gibi meyvelere rengini verir; ışığın zararlı etkilerine karşı koruyucu görev üstlenir.
Yapraktaki pigmentler kâğıt kromatografisiyle ayrılabilir. Deneydeki “ışığın rengi” düğmeleri, pigmentlerin farklı renkleri farklı ölçüde soğurmasının fotosentez hızına etkisini gösterir.
Işık şiddeti ya da CO₂ arttıkça kabarcık sayısı önce hızla artar, sonra artış durur. Hız bu noktada başka bir etmen tarafından sınırlanır: fotosentez hızını en az bulunan etmen belirler (minimum kuralı). Sıcaklık yükseldikçe hız bir noktaya kadar artar, enzimlerin çalışmasına uygun aralığı aşınca hızla düşer. Yeşil ışıkta hız düşüktür, çünkü klorofil yeşil ışığı az soğurur.
Kloroplastın tilakoit zarlarında ışık enerjisi soğurulur, su parçalanır, oksijen açığa çıkar ve ATP ile NADPH oluşur. Stromadaki Calvin döngüsü bu ürünleri kullanarak CO₂'den glikoz yapar. Işık kesilince önce ışığın kullanıldığı tepkimeler, ATP ve NADPH bitince de Calvin döngüsü durur.