Orman yangınları
Yanan ormanda toprak ve tohumlar çoğunlukla kalır; alan ikincil süksesyonla yeniden ormana dönüşebilir, ama bu onlarca yıl sürer. Yangından sonra erozyon riski artar.
Tema 2 · Ekoloji
Amaç: Ekosistemin cansız ve canlı bileşenleri arasındaki ilişkileri çözümlemek; zaman içinde gelişen süksesyonu ve habitat kaybı ile parçalanmasının biyoçeşitliliğe etkisini gözleme dayalı tahminlerle incelemek.
Her bileşeni cansız ya da canlı olarak ayır.
Önce kendi tahminini yap, sonra seç ve açıklamayı tahmininle karşılaştır.
Süreler ve tür sayıları temsilîdir; gerçekte iklime, toprağa ve bölgeye göre çok değişir (öğretmen tarafından doğrulanmalı).
Yanan ormanda toprak ve tohumlar çoğunlukla kalır; alan ikincil süksesyonla yeniden ormana dönüşebilir, ama bu onlarca yıl sürer. Yangından sonra erozyon riski artar.
Hiç toprağın olmadığı çıplak kayada yaşam, liken ve yosun gibi öncü türlerle başlar (birincil süksesyon).
Ormanları bölen yollar ve yerleşimler habitatı küçük parçalara ayırır. Geniş alana ihtiyaç duyan türler yok olabilir; hayvanların yol kazaları artar.
Kirlilik ve sıcaklık artışıyla denizlerde oluşan müsilaj, deniz tabanındaki canlıların oksijensiz kalmasına ve balıkçılığın zarar görmesine yol açar.
Cansız bileşenler (ışık, su, toprak, sıcaklık) canlıların yaşayabileceği koşulları belirler; canlılar da cansız ortamı değiştirir. Çıplak kayaya önce liken ve yosunlar yerleşir, kayayı aşındırıp ölü kalıntılarıyla ilk toprağı oluşturur. Toprak kalınlaştıkça otlar, çalılar ve ağaçlar yerleşir; tür sayısı artar ve sonunda kararlı bir klimaks komünite oluşur. Toprağın zaten bulunduğu ikincil süksesyon çok daha hızlıdır.
Yol, tarla ve yerleşimler ormanı küçültür ve parçalar. Toplam alan çok az azalsa bile parçalanma iç habitatı ve en büyük parçayı küçültür; geniş alan isteyen türler kaybolur ve tür sayısı azalır. Parçaları birbirine bağlayan ekolojik koridorlar bu etkiyi azaltabilir.